سینا

دیروز سینا از تز دکتراش دفاع کرد. من سینا را یازده سال پیش برای اولین بار دیدم. زمانی‌که بعد از پایان درسم به ایران برگشتم تا در دانشگاه امیرکبیر شروع به کار کنم. اون زمان، سینا و جمعی از دانشجوها با مهر فراوانی از من استقبال کردند و من چه خوش‌شانس بودم که با بچه‌ها آشنا شدم. جمع بچه‌ها و حضور در بین‌شون، شور و اشتیاقی رو همراه داشت که پیش از اون تجربه نکرده بودم. شور و اشتیاقی که تاثیر اون بر من همچنان پابرجاست. در این سال‌ها فرصت همکاری نزدیک با سینا رو داشتم و چه شیرینه دیدن به نتیجه رسیدن این همکاری. در طول دوران کاری‌ام، معلمان بزرگی الهام‌بخش من بوده‌اند: صمد بهرنگی، محمد بهمن‌بیگی، بل هوکس، پائولو فریره، و البته بعضی از معلمان و استادان دوران تحصیلم. اما یادگیری تنها از سمت معلم‌ها و استادان نیست؛ دانش‌آموزان و دانشجوها خود منبع الهام و رشدند. من از اونها زیاد آموخته‌ام و سینا یکی از اون دانشجوها بود.