خشونت معرفتی

گفتمان ضدخشونت چطور می‌تواند خود تبدیل به شکلی از خشونت شود؟ یکی از موضوعاتی که در درس «فمینیسم داده» روی آن تاکید دارم، مفهوم «خشونت معرفتی»‌ست: ستمی که به واسطه خاموش‌کردن صدای دیگران به‌وجود می‌آید. چند روز پیش اما نقدی از یکی از دانشجویان گرفتم که تلنگری به من بود. او گفت که با برخی بحث‌های بنیادین کلاس موافق نبوده، اما احساس راحتی برای بیان نظراتش سر کلاس نداشته. نقد او بیان‌گر این بود که اگر صحبت از ارزش‌هایی مانند مراقبت، عدالت، و برابری تبدیل به گفتمان غالب و مسلط شود، به‌گونه‌ای که نظر مخالف نتواند به راحتی بیان شود، خود تبدیل به شکلی از خشونت معرفتی در سطحی دیگر می‌شود. به‌عبارتی، جایی که ارزش‌ها غیرقابل‌پرسش شوند، خشونت تنها از شکلی به شکل دیگر تبدیل می‌شوند.