مانیفست مراقبت در این روزها
Published:
این روزها حال دلها خوب نیست.
این روزها در سوگ هموطنانمان نشستهایم.
روزهایی که اندوه و ناامنی بخشی از تجربه روزمرهمان شدهاند،
و آیندهای روشن برای بسیاری نامطمئن و دور به نظر میرسد.
اما در دل همین روزهای سخت، شاهد شکلهای گوناگونی از مراقبت بودهایم،
مراقبتهایی که بیچشمداشت، و از دل رابطههای انسانی شکل گرفتهاند.
مردمی که در سختترین شرایط از یکدیگر مراقبت کردهاند،
بیآنکه منتظر بیانیه یا فراخوانی بمانند.
در چنین زمینهای،
به بازخوانی خلاصهای از کتاب «مانیفست مراقبت» پرداختهایم؛
کتابی که مراقبت را نه بهعنوان امری فردی،
بلکه بهمثابه امری جمعی و سیاسی میفهمد.
این خوانش، تأملی است بر آنچه این روزها رخ داده،
بر شیوههای با هم بودن و در کنار هم ماندن،
بر همراهیها و دستگرفتنها،
و بر مراقبتهایی که
همین حالا، در همین جا،
در میان مردمان این سرزمین جاریست.
در رقصهای جمعیِ سوگ، وقتی بدنها اندوه را به تجربهای مشترک بدل کردند،
در گشودن در منازل برای کسانی که از خشونت میگریختند،
در به دوش کشیدنِ مجروحان در خیابان،
در درمان بیچشمداشت آسیبدیدگان،
و در کارهای بسیار دیگری که شاید ناپیدا باشند،
اما امکان ادامهدادن را برای دیگران فراهم کردند.
اینها همه کنشهاییاند که همزمان از زندگی مراقبت کردند،
و در دلِ بیم و امید، زندگی را زنده نگه داشتند.
آنچه در ادامه میشنوید،
خوانشی از بخشهای گزینششده کتاب «مانیفست مراقبت» است؛
بخشهایی که به تجربههای جمعی ما پیوند خورده است.
لینک دانلود: لینک
این روزها در سوگ هموطنانمان نشستهایم.
روزهایی که اندوه و ناامنی بخشی از تجربه روزمرهمان شدهاند،
و آیندهای روشن برای بسیاری نامطمئن و دور به نظر میرسد.
اما در دل همین روزهای سخت، شاهد شکلهای گوناگونی از مراقبت بودهایم،
مراقبتهایی که بیچشمداشت، و از دل رابطههای انسانی شکل گرفتهاند.
مردمی که در سختترین شرایط از یکدیگر مراقبت کردهاند،
بیآنکه منتظر بیانیه یا فراخوانی بمانند.
در چنین زمینهای،
به بازخوانی خلاصهای از کتاب «مانیفست مراقبت» پرداختهایم؛
کتابی که مراقبت را نه بهعنوان امری فردی،
بلکه بهمثابه امری جمعی و سیاسی میفهمد.
این خوانش، تأملی است بر آنچه این روزها رخ داده،
بر شیوههای با هم بودن و در کنار هم ماندن،
بر همراهیها و دستگرفتنها،
و بر مراقبتهایی که
همین حالا، در همین جا،
در میان مردمان این سرزمین جاریست.
در رقصهای جمعیِ سوگ، وقتی بدنها اندوه را به تجربهای مشترک بدل کردند،
در گشودن در منازل برای کسانی که از خشونت میگریختند،
در به دوش کشیدنِ مجروحان در خیابان،
در درمان بیچشمداشت آسیبدیدگان،
و در کارهای بسیار دیگری که شاید ناپیدا باشند،
اما امکان ادامهدادن را برای دیگران فراهم کردند.
اینها همه کنشهاییاند که همزمان از زندگی مراقبت کردند،
و در دلِ بیم و امید، زندگی را زنده نگه داشتند.
آنچه در ادامه میشنوید،
خوانشی از بخشهای گزینششده کتاب «مانیفست مراقبت» است؛
بخشهایی که به تجربههای جمعی ما پیوند خورده است.
لینک دانلود: لینک