کمک بشردوستانه

نقل قولی از کنشگران بومی استرالیا وجود دارد که در خطاب به نیروهای غیربومی و مددکاران اجتماعی که برای «کمک» آمده بودند گفته‌اند: «اگر اینجا آمده‌ای تا به من کمک کنی، وقتت را تلف می‌کنی. اما اگر آمده‌ای چون رهایی تو به رهایی من گره خورده است، پس بگذار با هم کار کنیم.» پیام آن‌ها روشن بود: ما رابطه کمک از بالا به پایین را نمی‌خواهیم، زیرا همین منطق «کمک» می‌تواند به بازتولید سلطه بینجامد.

مسأله در اینجا رد کمک نیست، بلکه بازاندیشی در نسبت قدرت است: فاصله گرفتن از منطق پدرسالارانه، فرادستانه، و نجات‌بخشی یک‌سویه و در عوض حرکت به سوی همبستگی‌ای مبتنی بر کنش مشترک است؛ کنشی که عاملیت نیروهای درگیر را به رسمیت بشناسد. رهایی، در این فهم، فرایندی است که تنها با حضور و نقش‌آفرینی همه‌ی طرف‌ها شکل می‌گیرد.