حقیر مثل رضا پهلوی

تفاوت بزرگی است میان تحقیر شدن توسط دیگری و تحقیر کردن خود. اولی معمولا نتیجه سلطه‌ای بیرونی است که بر فرد اعمال می‌شود، اما دومی خودخواسته است، جایی که فرد نه تنها تحقیر را می‌پذیرد، بلکه آن را درونی می‌کند و به بخشی از نگاه و رفتار خود بدل می‌سازد. در این وضعیت فرد تحقیرشونده، خود، بازتولیدکننده همان منطق تحقیر می‌شود و همان را علیه دیگران یا حتی علیه خود، به کار می‌بندد. این نقطه‌ای است که از کرامت و عزت انسانی چیز زیادی باقی نمی‌ماند. نمونه‌ای از این تحقیر خودخواسته را می‌توان در شیوه رفتار رضا پهلوی دید. شبیه او نباشیم.